Benim Anlayamadığım

Çift kanatlı faytonların kendini bıraktıģı yerde
Akrebinden yoksun bir saat kulesinin tam önünde bekletildik.
Yanlız ben değil,
Akabinde tüm insanlık ve civardaki mahlukatların alayı
Atlar ve tepemizde fır dönen yarasalar
Ve o yarasalar,
Zıvanadan çıkmış bir yalnızlığın telaşında
Kör gözlerine aldırmadan
Sese koşuyorlar,
Çığlık çığlığa…
benim anlayamadığım

Çarpmadan duvarlara uçup yitmenin telaşı bu,
Anlıyorum,
Anlamadığım şu ki
İyot kokulu bu yaz akşamında
Çığlık çığlığa terk edildiğimiz yetmiyor gibi sanki
Üstelik dik yokuşun başında dururken,
Hali hazırda yorgun atlar
Ne diye gelip te bizim gırtlağımıza yapışırlar

Bu yazıyı paylaşmak ister misin?

Yorum Yazın

Email adresiniz yayınlanmayacak.